Andrzej Kępiński

Dziennikarz, publicysta, filmowiec
31.05.1953 06.02.2015 Głuszycy

Biografia

Andrzej Kępiński, urodzony 31 maja 1953 roku w Głuszycach, był polskim dziennikarzem, publicystą, filmowcem oraz biznesmenem. Uzyskał magisterium socjologii na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, a od 1972 roku był aktywnym dziennikarzem, początkowo świadcząc w środowisku studenckim jako laureat „Czerwonej Róży”. Był członkiem Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej do 1989 roku, po czym pozostał bezpartyjny.

W latach 80. i 90. współpracował m.in. z „Sztandarem Młodych”, „Rzeczypospolitą”, a także TVP1 i TVP3. Od 1984 roku działał jako niezależny dziennikarz. Jego działalność publicystyczna obejmowała książki takie jak „Kto jest kim w Polsce - inaczej” oraz cykl poświęcony Juliuszowi Nowinowi Sokolnickiemu - uznawanemu przez Kępińskiego za prawowitego prezydenta II Rzeczypospolitej.

Kępiński był także producentem i reżyserem filmów dokumentalnych, w tym “Tron na Ukrainie” (2007) oraz „Zdrada Prezydenta Wałęsy & Co” (2009). W 2011 roku załołował Polsko-Ukraiński Wędrujący Festiwal Filmowy Bo!, który odwiedzał miasta tego regionu. W 2009 roku został kawalerem Orderu Świętego Stanisława, a od 2012 roku członkiem władz Kongresu Mediów Niezależnych. Zmarł 6 lutego 2015 roku w Jeleniej Górze, a jego prochy spoczęły na cmentarzu w Kamiennej Górze.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Laureat nagrody „Czerwonej Róży” w środowisku studenckim lat 70. XX wieku
Autor trzech książek poświęconych Juliuszowi Nowinowi Sokolnickiemu i zdradzie prezydenta Wałęsy
Reżyseria filmu dokumentalnego „Tron na Ukrainie” (2007)
Założenie Polsko-Ukraińskiego Wędrującego Festiwalu Filmowego Bo!
Współzałożenie i przejęcie prezesury spółek akcyjnych Slavia SA i PAS Orbita SA

Ciekawostki

Od 1984 roku pracował jako „wolny strzelec” - niezależny dziennikarz współpracując m.in. z “Sztandarem Młodych” i “Rzeczypospolitą”
W 2009 roku został kawalerem Orderu Świętego Stanisława wręczonego mu przez Juliusza Nowinę Sokolnickiego
Jego filmy dokumentalne prezentowane były na międzynarodowych festiwewach, takich jak festiwal KINO LEW we Lwowie

Udostępnij