Emil Chroboczek
Biografia
Emil Chroboczek (18 września 1902 w Dziećmorowicach - 25 września 1978 w Warszawie) był polskim profesorem nauk rolniczych, agrotechnikiem i hodowcą roślin, specjalizującym się w uprawie warzyw. Ukończył studia na Wydziale Rolniczo-Leśnym Uniwersytetu Poznańskiego w 1929 r. i od razu rozpoczął pracę w Zakładzie Genetyki i Hodowli Roślin Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie. W 1932 r. otrzymał stypendium Fundacji Kościuszkowskiej na studia doktorackie w Cornell University, gdzie przygotował doktorat pt. „A study of some ecological factors influencing seedstalk development in beets”. W 1936 r. uzyskał habilitację.
W lata 1933-1938 prowadził prace doświadczalne nad uprawą i przechowywaniem cebuli, które przyczyniły się do tego, by Polska stała się jej eksporterem. Był profesorem uprawy i hodowli warzyw w SGGW - najpierw nadzwyczajnym od 1937 r., później zwyczajnym od 1946 r. Długoletnim kierownikiem Katedry Warzywnictwa, był także dziekanem Wydziału Ogrodniczego SGGW w latach 1948-1950. W 1953 r. zapoczątkował wydawanie czasopisma naukowego „Biuletyn Warzywniczy”.
W 1964 r. został pierwszym dyrektorem Instytutu Warzywnictwa w Skierniewicach, którego siedzibą był historyczny Pałac Prymasowski. Wielkie zasługi miał w odbudowie tego zabytku oraz parku mu towarzyszącego. Był członkiem Polskiej Akademii Nauk - najpierw korespondentem od 1954 r., później członkiem rzeczywistym od 1966 r. Był autorem podręcznika akademickiego „Ogólna uprawa roślin warzywnych” (1957). Na emeryturę przeszedł w 1972 r. Zmarł w Warszawie i został pochowany na Powązkach Wojskowych (kwatera B 32-3-17).